Նա գուցե այդ կերպ ցանկանում է անկեղծորեն խոստովանել, որ ինքն էլ այդ «անիծյալ քաղաքաանությունից» բան չի հասկացել : Դրա համար էր անում հայտարարություններ ու քայլեր, որոնք ակամայից Արցախին ու Հայաստանին «մտցրեցին» տարբեր պատերազմների ու աղետալի կորուստների մեջ:

Մի փոքր զբաղվենք ընտրական գործընթացների «ռևիզիոնիզմով»:

 

2018 թ. դեկտեմբերի 9-ին, ՀՀ քաղաքացիների մեծ մասն ընտրեց ՔՊ-ին: Կարճ ժամանակ հետո եղավ աղետալի 44-օրյա պատերազմը և մենք կորցրեցինք հազարավոր երիտասարդ կյանքեր ու մոտ 7800 ք/կմ տարածք:

 

2021թ. հունիսի 20-ին ՀՀ քաղաքացիների իբրև թե մեծ մասը, նորից գնաց ու իբրև թե ընտրեց ՔՊ-ին: Որոշ ժամանակ հետո եղան մի քանի կարճատև պատերազմական գործողություններ, որտեղ մենք կորցեցին հարյուրավոր կյանքեր, ամբողջ Արցախը և Հայաստանի՝ 220ք/կմ տարածքը:

 

Այս իրողություններից հետո, Նիկոլ Փաշինյանը կրկին ասում է մոտավորապես հետևայալը, որ եթե ՔՊ-ին չընտրեք՝ մինչև սեպտեմբեր պատերազմ կլինի:

 

Իսկ գուցե ճշմարտությունը հակառակու՞մ է. եթե երրորդ անգամ ՀՀ քաղաքացին ընտրի ՔՊ-ին՝ գուցե մեծ է հավանականությունը, որ որոշ ժամանակ հետո, ազգովի հայտնվենք հաջորդ սպառնալիքի առջև:

Իսկ գուցե ընդդիմության հավաքական հաղթանակի և համազգային համախմբման դեպքում՝ կա հավանականություն, որ հաստատվի իրական խաղաղություն և Հայաստանը դադարի գործիք լինել այլոց մեծապետական քաղաքականության համար:

 

ՔՊ-ից հնչող հայտարարություններից երևում է, որ իրենց համար սարսափելին ոչ թե առկա անկայուն խաղաղության խաթարումը կամ հնարավոր պատերազմն է՝ այլ իրենց իշխանազրկումը:

 

Հ.Գ.

Ավելի լավ չէ՞, որ ՔՊ -ն վարչական և ընտրական օրենսգրքերում նոր հոդվածներ ավելացնի, առ այն որ, եթե ՀՀ քաղաքացին քվեարկում է ոչ ՔՊ օգտին՝ նա համարվում է «խաղաղության դեմ գործող անձ» և տուգանվում է նվազագույն աշխատավարձի՝ օրինակ հազարապատիկի չափով: Երկրորդ անգամ (հաջորդ խորհրդարանական ընտրություններում) նույն արարքը կրկնելու դեպքում՝ քաղաքացին զրկվում է ընտրական իրավունքից: Երրորդ անգամ, երբ որ ՔՊ-ի ղեկավարած ինքնիշխան Հայաստանից բան չմնա՝ արդարացվում է: