ԱԺ նախկին պատգամավոր, վերլուծաբան Արման Աբովյանը անդրադարձել է Ուկրաինայի նախագահի՝ Հայաստան կատարելիք հավանական այցին՝ նկարագրելով դրա ռիսկերը․
«Ուկրաինայի նախագահի` Հայաստան կատարելիք ենթադրյալ այցի մասին տեղեկատվությունը վերջերս սկսել է հայտնվել արևմտամետ տեղեկատվական ռեսուրսներում և տեղեկատվությունը միանգամայն սպասելի է։
Եվ այստեղ պետք չէ ճակատին յոթ թիզ ունենալ՝ հասկանալու համար, որ փաշինյանական իշխանության այս քայլը առաջարկվել/համաձայնեցվել է Փաշինյանի մյունխենյան հանդիպման ժամանակ հակառուսական և հակաիրանական կոալիցիայի ղեկավարների հետ։
Մասնավորապես, դա ենթադրաբար կարող էր բրիտանական հետախուզության ղեկավար Ռիչարդ Մուրի ցուցումը լինել հայկական կողմին։
Հիմա եկեք վերլուծենք, թե ինչու դա կարող է տեղի ունենալ:
Նախևառաջ, Զելենսկու հնարավոր այցը Հայաստան շատ ձեռնտու կլինի թուրքերին, ադրբեջանցիներին, իսրայելցիներին և անգլո-սաքսոնական թևին։
Ինչո՞ւ հենց հիմա:
Ինչպես հայտնի է ռուս-ուկրաինական հակամարտության ռազմի դաշտում ակտիվորեն փոփոխվող կոնֆիգուրացիայի լույսի ներքո՝ հօգուտ ռուսների, Արևմուտքը հիմնավոր մտավախություն ունի, որ ռուսների ու իրանցիների ազատվող քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմական ռեսուրսները կարող են կտրուկ մեծացնել նրանց ազդեցությունը Հայաստանում, ինչն անթույլատրելի է թուրք-ադրբեջանական տանդեմի և նրանց եվրոամերիկացի բարեկամների համար։
Ինչո՞ւ է դա արվում:
Մյունխենում տեղի ունեցած բացահայտ արևմտամետ դեմարշից հետո հայկական կողմը պետք է առիթ ստեղծի Արևելյան վեկտորի (Ռուսաստան+Իրան+Չինաստան) կողմից Հայաստանի ուղղությամբ կտրուկ արձագանքի համար՝ դրանով իսկ լեգիտիմ առիթ տալով ներկայիս հայկական իշխանություններին ռուսների պատասխան քայլերի դեպքում գնալ Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների կտրուկ խզման և Իրանի հետ լարվածության օջախ ստեղծելուն:
Այսինքն՝ բրիտանական հետախուզության մտահաղացումն ակնհայտ է՝ ռուսներին հրահրել կտրուկ քայլերի Հայաստանի նկատմամբ։
Այս հակահայկական ֆարսի մեջ ինչ փաստարկներ են բերելու փաշինյանական իշխանությունները։
1. Հայաստանն անկախ երկիր է և կարող է հրավիրել ում ասես և երբ ասես:
Այս փաստարկները չկայացած են, քանի որ Զելենսկու հնարավոր այցը հենց ցույց է տալիս հայկական իշխանությունների լիակատար կախվածությունը թուրք-ադրբեջանական տանդեմի և նրանց արևմտյան տերերի ցուցումներից։
2. Էրդողանը գնում է Մոսկվա, ուրեմն Զելենսկուն կարելի է Հայաստան գալ: Այս փաստարկը ընդունելի է միայն մտավոր շեղումներ ունեցող մարդկանց կամ կատաղի թուրքասերների համար, քանի որ.
ա-Հայկական իշխանությունն ինքն է թելադրում Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման բանաձևը և չի ընդունում, որ թուրք-ադրբեջանական տանդեմի հետ պատերազմի մեջ չէ։
Բ-Ռուս-ուկրաինական հակամարտությունը վաղուց վերածվել է հավաքական Արևմուտքի և Արևելքի միջև կատաղի պայքարի: Հետևաբար Զելենսկու այցը ուղղակի ազդակ կլինի հայ-ռուսական հարաբերությունների կարգավորման հեռանկարներին միանշանակ հարված հասցնելու մասով:
Մի խոսքով, ներկայիս հայկական իշխանությունը, թուրք-ադրբեջանական տանդեմը և հավաքական Արևմուտքն ակտիվորեն սկսել են Հարավային Կովկասում հարյուրամյակներով ձևավորված անվտանգության կոնֆիգուրացիան պայթեցնելու գործընթացը։
Միայն մեկ վերապահումով` դա տեղի կունենա Հայաստանի ֆիզիկական գոյության հաշվին։
Սա մռայլ կանխատեսում չէ, սա անխուսափելի իրականություն է, եթե իհարկե իրադարձությունները տեղի ունենան վերը նշված տրամաբանությամբ»։
