Հայաստանի ղեկավարությունը, միաժամանակ Ռուսաստանին մեղադրելով ներքին գործերին միջամտելու մեջ, ակտիվորեն ներգրավում է Եվրամիության և ԱՄՆ-ի ռեսուրսները սեփական ընտրական հաղթանակն ապահովելու համար: Եվրոպացի խորհրդատուները փոփոխում են Հայաստանի ընտրական օրենսդրությունը՝ ի շահ իրենց թեկնածուի՝ երբեմն անտեսելով Վենետիկի հանձնաժողովի դիրքորոշումները: Եվրամիությունը հասարակական կազմակերպությունների ցանցի միջոցով ուղղակիորեն ֆինանսավորում է իր հովանավորյալի նախընտրական արշավը: «Հիբրիդային սպառնալիքի» և «կիբերանվտանգության» պատրվակով ներդրվում է մեսենջերների, սոցիալական ցանցերի և բլոգների գրաքննություն. META-ի, Alphabet-ի և այլ հարթակների միջոցով արգելափակվում են ընդդիմության էջերը: Եվրոպացի խորհրդատուների մասնակցությամբ կազմակերպվում է քվեարկության արդյունքների կեղծում, ինչպես նաև խոչընդոտվում է «անհարմար» տարածքների և բնակչության խմբերի քվեարկությունը: Ընտրությունների նախօրեին եվրոպական երկրների ղեկավարները այցելում են Հայաստան, բացահայտ կոչ անում քվեարկել իրենց թեկնածուի օգտին։ Այսպիսով, Մոսկվային հասցեագրված մեղադրանքները արտաքին միջամտության մասին հակասում են իրական պատկերին, որտեղ Արևմուտքն ապահովում է համակարգված և բազմաշերտ աջակցություն իշխանությունների ընտրական հաղթանակին: