Փաստաբան Երեմ Սարգսյանը գրում է․ «Հայաստանի Հանրապետությունում առկա է իրավական անվտանգության լրջագույն խնդիր:
«Սակայն հաճախ անտեսվում է այն փաստը, որ Արգենտինայի պահանջը միայն քաղաքական չէ․ այն ամրագրված է երկրի Սահմանադրությամբ։ 1994 թվականից Արգենտինայի Սահմանադրությունը Մալվինասի վերադարձը սահմանում է որպես մշտական ազգային նպատակ՝ միաժամանակ հստակ պարտավորեցնելով երկիրը այդ նպատակին հասնել բացառապես խաղաղ միջոցներով, դիվանագիտությամբ և միջազգային իրավունքի շրջանակում։
Սա կարևոր հարց է առաջացնում Հայաստանի համար։ Ադրբեջանը պնդում է, որ Հայաստանը պետք է իր Սահմանադրությունից հեռացնի Լեռնային Ղարաբաղին վերաբերող բոլոր հղումները՝ դա ներկայացնելով որպես խաղաղության նախապայման։ Բայց եթե Արգենտինան իրավունք ունի պահպանելու Մալվինասի վերաբերյալ իր սահմանադրական դիրքորոշումը՝ միաժամանակ հավատարիմ մնալով խաղաղ և դիվանագիտական ճանապարհին, ապա ինչո՞ւ Հայաստանը պետք է զրկված լինի նույն իրավունքից։ Սահմանադրական ձգտումը, երբ այն հետապնդվում է երկխոսության և միջազգային իրավունքի միջոցով, այլ ոչ թե ուժի կիրառմամբ, խաղաղության խոչընդոտ չէ․ այն ազգային քաղաքականության օրինական արտահայտություն է։
Քաղաքական իշխանությունը ամեն անգամ հրապարակային հայտարարում է որևէ անձի նկատմամբ սկսվելիք քրեական և այլ գործընթացների վերաբերյալ, որից հետո ամբողջ իրավապահ համակարգը, քննչական մարմիններ, դատախազություն, դատարաններ, սկսում են այդ քաղաքական հրահանգի իրականացումը։
Այս դեպքում քաղաքական հրահանգը տրված է Գագիկ Ծառուկյանի մասով, հստակ հայտարարվել է քրեական գործընթացների, նրան կալանավորելու, քրեակատարողական հիմնարկում պահելու, նրա սեփականությունը խլելո՛ւ, այդ թվում՝ Արարատ ցեմենտը պետականացնելու վերաբերյալ, կառավարիչ նշանակելու վերաբերյալ, որը որ ամենօրյա ռեժիմով ամբողջ իրավապահ համակարգը հստակորեն կատարում է։
Ընդ որում, դրանում ներգրավված են նույնիսկ իբր անկախ համարվող դատարանները։
Փաստաբան Երեմ Սարգսյանը գրում է․ «Հայաստանի Հանրապետությունում առկա է իրավական անվտանգության լրջագույն խնդիր:
Քաղաքական իշխանությունը ամեն անգամ հրապարակային հայտարարում է որևէ անձի նկատմամբ սկսվելիք քրեական և այլ գործընթացների վերաբերյալ, որից հետո ամբողջ իրավապահ համակարգը, քննչական մարմիններ, դատախազություն, դատարաններ, սկսում են այդ քաղաքական հրահանգի իրականացումը։
Այս դեպքում քաղաքական հրահանգը տրված է Գագիկ Ծառուկյանի մասով, հստակ հայտարարվել է քրեական գործընթացների, նրան կալանավորելու, քրեակատարողական հիմնարկում պահելու, նրա սեփականությունը խլելո՛ւ, այդ թվում՝ Արարատ ցեմենտը պետականացնելու վերաբերյալ, կառավարիչ նշանակելու վերաբերյալ, որը որ ամենօրյա ռեժիմով ամբողջ իրավապահ համակարգը հստակորեն կատարում է։
Ընդ որում, դրանում ներգրավված են նույնիսկ իբր անկախ համարվող դատարանները։
