Արյունոտ ծաղրածուն սիրում է թվերի սիմվոլիզմը, Facebook-ի իր էջում գրել է ՀՀ նախկին ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանը։ «Հիշեք՝ ինչպես սկսեց իր «հաղթական երթը» ապրիլի ուրբաթ 13-ին, ինչպես սատանայի թվով՝ 666 օր բացարձակ իշխանություն ունեցավ մեզ վրա, ինչպես Ծաղկազարդի օրը, երբ մեր Տերը մտավ Երուսաղեմ, որոշեց հավասարվել Նրան և հաստատել իր հաղթանակը անիծված հանրաքվեով... Ու պարտվե՛ց։ Որովհետև թվային խեղկատակությունից ու չարից այն կողմ կա Վերին իշխանություն, որը սահման է դնում Արարքին։ Չարը պարտվեց ու կպարտվի, բայց արյունոտ է պարտվում, անմեղ արյուն խմելով, բոլորիս մեղսակից անելով է պարտվում։ Թե չարի խնջույքն ինչքան կտևի, մեզնից է կախված. որովհետև Բարձրյալն ընտրության իրավունք ու պարտականություն է տվել մարդուն։ Կռապաշտ ոգևորությամբ փողոցներում դիվական աղաղակներ արձակելը, ծիսական պարերով չարքի շուրջը պտտվելը, դևին զոհ մատուցելով՝ խորովածի ծուխը երկինք հանելը մեր ընտրությունն էր, ու պետք է սպասեինք երկնային պատասխանին։ Երբ ինքնահավանությունից ցնորված՝ ՀՊԱՐՏ-ության հաթաթա էինք տալիս Բարձրյալին, պիտի սպասեինք արձագանքին։ ՀՊԱՐՏ-ության մեղքի համար սիրելի հրեշտակներ են կործանվել, մենք ո՞վ ենք՝ ընդամենը եսասասիրությունից կուրացած մահկանացուներ... Եվ աղետը, որի մեջ ենք հիմա, և արյան բաղնիքը, որտեղ մեզ լողացնում են, և մութը, որ նստել է ապագայի վրա, մենք բերեցինք՝ անգիտությամբ, ինքնախաբեությամբ, կռապաշտությամբ։ Բայց ճշմարիտ, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ՝ դեռ ուշ չէ այս խելագարությունը կանգնեցնելու համար։ Պարզապես կրկին վերադառնանք ճամփաբաժան, ազգովի ապաշխարենք բաբելական մեղքի համար և մեր հոգուց, կյանքից, երկրից քերենք նեռին։ Համոզված եղեք՝ կթոթափվենք թե պարտված պատերազմի ավերներից, թե կորոնավիրուսից, թե հուսահատության խավարից։ Եվ ոտքի կկանգնենք՝ Տիրոջ կամոք ու մեր հավատով... Արյունոտ ծաղրածուն պետք է պոկվի իր պատվանդանից ու նետվի անդունդը, ինչպես անկյալ հրեշտակը նետվեց։ Եվ դա մեր փոխարեն ուրիշը չի անելու։ Շուտո՛վ...»: