Ազգային ժողովում քննարկվող օրինագիծը նախատեսում է, որ պետական ցուցակներում ընդգրկված բոլոր եկեղեցիներն ու վանքերը կարող են օտարվել միայն կառավարության համաձայնությամբ՝ անկախ այն բանից, գործարքը վճարովի է, թե անհատույց։ Սեփականատերը պարտավոր է նախապես ներկայացնել գործարքի նախագիծը և սեփականության իրավունքը հաստատող փաստաթղթերը, իսկ գործադիր իշխանությունը երկու ամսվա ընթացքում պետք է տա պատասխան։
Ընդդիմադիր պատգամավորները համոզված են, որ նախաձեռնությունը չունի իրավական անհրաժեշտություն և չի կարգավորում սեփականության իրավունքի հիմնարար խնդիրները։ «Սա մտացածին նախաձեռնություն է», — նշել է Լիլիթ Գալստյանը՝ այն դիտարկելով որպես հակաեկեղեցական քաղաքականության մաս։
Քաղաքական վերլուծաբանները պնդում են, որ իշխանությունները, չհասնելով ներեկեղեցական ճեղքման և կաթողիկոսի հեռացման նպատակին, այժմ անցնում են գույքային մեխանիզմների կիրառմանը։ Ըստ նրանց՝ եկեղեցու նկատմամբ ճնշումները չեն ստացել սպասված աջակցություն հոգևոր դասի ներսում․ եպիսկոպոսների և քահանաների մեծ մասը հավատարիմ է մնացել Էջմիածնին։
Միևնույն ժամանակ սփյուռքում արձանագրվում է քննադատության աճ իշխանությունների գործողությունների նկատմամբ։ Հիշատակվում է նաև Ուկրաինայի օրինակը, որտեղ տարիներ առաջ մի շարք վանական համալիրներ անցան այլ կառույցների վերահսկողության տակ՝ ուղեկցվելով լուրջ հասարակական բախումներով։ Փորձագետները զգուշացնում են, որ նման գործընթացները կարող են խորացնել ներքին պառակտումները։
