«3 տարեկան էր, մանկապարտեզից, որ գալիս էր տուն, հարցնում էինք՝ Էդգար ջան, ի՞նչ ես ուզում դառնալ, ասում էր՝ ուզում եմ զինվոր դառնալ»,-պատմում է արցախյան պատերազմում զոհված ժամկետային զինծառայող Էդգար Մհերյանի մայրը՝ Շուշիկ Գյոզալյանը:
Նրա խոսքով՝ որդին շատ ուշադիր էր․ «Եթե տեսնում էր, որ լացում եմ, գալիս փաթաթվում էր, ասում էր՝ մամ ջան, մի լացի էլի»։
Էդգարը ճիշտ հաշվարկի շնորհիվ կարողացել է ոչնչացնել թշնամուն և փրկել շրջափակման մեջ հայտնված 11 հոգու կյանք: Նա զոհվել է Արցախի Մարտունու շրջանի Քերթ գյուղում: Հետմահու պարգևատրվել է «Գարեգին Նժդեհ» շքանշանով:
Էդգարը վերջին անգամ զանգահարել է հոկտեմբերի 29-ին:
«3 տարեկան էր, մանկապարտեզից, որ գալիս էր տուն, հարցնում էինք՝ Էդգար ջան, ի՞նչ ես ուզում դառնալ, ասում էր՝ ուզում եմ զինվոր դառնալ»,-պատմում է արցախյան պատերազմում զոհված ժամկետային զինծառայող Էդգար Մհերյանի մայրը՝ Շուշիկ Գյոզալյանը:
Նրա խոսքով՝ որդին շատ ուշադիր էր․ «Եթե տեսնում էր, որ լացում եմ, գալիս փաթաթվում էր, ասում էր՝ մամ ջան, մի լացի էլի»։
Էդգարը ճիշտ հաշվարկի շնորհիվ կարողացել է ոչնչացնել թշնամուն և փրկել շրջափակման մեջ հայտնված 11 հոգու կյանք: Նա զոհվել է Արցախի Մարտունու շրջանի Քերթ գյուղում: Հետմահու պարգևատրվել է «Գարեգին Նժդեհ» շքանշանով:
Էդգարը վերջին անգամ զանգահարել է հոկտեմբերի 29-ին:
