Ինքս ամբողջական պատկերացում չունեմ՝ եթե Թուրքիան ճանաչի ցեղասպանությունը, դրանից ինչ է հետևելու. Հովիկ Աղազարյան

Երեկ ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Հովիկ Աղազարյանը «Փաստինֆո»-ի եթերում ասել էր, որ Քարվաճառը մերը չէր, Քարվաճառը 90-ականներին մեր զինվորների կողմից ստեղծվել էր որպես Արցախի պաշտպանության գոտի, որպեսզի հետագայում այդ հողերը հետ վերադարձվեն, և Արցախը ստանար կարգավիճակ։

«Կա՞ Հայաստանում ինչ-որ մեկը, որ կասկածում է այդ հարցում։ Հայաստանում կա՞ ինչ-որ մեկը այդքան դուխով, որ ամբողջ աշխարհին ասի՝ Քարվաճառը մերն է եղել։ Ամբողջ աշխարհն ասում է Քարվաճառը քոնը չէ, տղա ջան, արագ հետ տուր, ու դու էլ խելոք-խելոք պետք է հետ տայիր վաղ թե ուշ»,- ասել է նա։

ArmDaily.am-ի հետ զրույցում Աղազարյանը նշեց, որ ինքը պատմական խնդիր չի դրել. «Ես չեմ ասել մերը չի եղել, ես պատմական խնդիր չեմ դրել, ես ասել եմ, որ այդ ժամանակ, ըստ էության Քարվաճառը եղել է Ադրբեջանի կազմի մեջ և մենք դա և կողքի հարակից շատ շրջաններ զբաղեցրել ենք, որպեսզի ապահովենք Արցախի անվտանգությունը և այդ ժամանակ էլ կար այն մոտեցումը, որպեսզի այդ հողերը վերադարձվեն՝ Արցախի կարգավիճակի դիմաց, իհարկե՝ կարգավիճակով։ 5+2 շրջանների մասին որ խոսվում էր, այդ ամեն ինչը արդյոք դրա մասին չէ՞ր, բավականին երկար ժամանակ դրվել էր շրջանառության մեջ՝ Մինսկի խմբի համանախագահների հետ ֆորմատով, երկար ընթացել են բանակցություններ, նաև Լավրովի պլանը։ Արդյոք այդ ամեն ինչը դրա մասին չի խոսում, այսինքն իմ գնահատականը վերաբերում է այսօրվա աշխարհաքաղաքական իրողություններին։ Ես նկատի չունեմ պատմական Հայաստանի հետ կապված խնդիրներ, ես կարող է պատահի վիճարկեմ, որ Կարսը հայկական է եղե՞լ, կամ Անին հայկական է եղել, ես այդպիսի բան կարող եմ թույլ տալ ասե՞լ, իհարկե թույլ չեմ տա»։

Ճշտող հարցին՝ Ձեզ համար Քարվաճառը հայկակա՞ն է՝ Աղազարյանը պատասխանեց. «Ես ասում եմ, որ Քարվաճառը պատմական հայկական հող է, բայց այս աշխարհաքաղաքական իրողությունների ժամանակ էն ա եղել, ինչ որ ես ասել եմ, այսինքն Ադրբեջանի կազմի մեջ է։ Հայաստանը դարձել է կոնֆլիկտի կողմ Ադրբեջանի հետ և Արցախն էլ դուրս է մղվել բանակցությունների սեղանից»։

Հարցին՝ Ադրբեջանը մեզ համար կոնֆլիկտի կողմ է, թե՞ թշնամի՝ Աղազարյանը պատասխանեց.«Մենք Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ այսօր գտնվում ենք թշնամական հարաբերությունների մեջ»։

Անդրադառնալով հարցին՝ թե ի՞նչ կտա մեզ ցեղասպանության ընդունումը՝ Աղազարյանը նշեց. «Ես չեմ ասել, որ ոչ մի բան չի տա, ես իմ զրուցակցին հարց եմ տվել, թե ինքը գիտի ինչի մասին է խոսքը, մենք ինչ նպատակներ ենք հետապնդում, ես այդպես ասեցի, չեմ ասել, որ ոչ մի բան չի տա։ Զրույց է, որտեղ յուրաքանչյուրս կարող է սայթաքել, սխալ թույլ տալ, ես ոչ մի սարսափելի բան չեմ տեսնում։ Հիմա ես հարց եմ տալիս, որ ենթադրենք Թուրքիան ճանաչում է Հայոց ցեղասպանությունը, դու գոնե գիտես, թե դրանից ինչ է հետևելու»։ Դիտարկմանը, եթե դուք հիմա պատասխանեք ձեր հարցին, թե ինչ կլինի, եթե ճանաչի ցեղասպանությունը Թուրքիան՝ Աղազարյանը արձագանքեց. «Ես ինքս ամբողջական պատկերացում չունեմ՝ եթե Թուրքիան ճանաչի ցեղասպանությունը, դրանից ինչ է հետևելու, որովհետև ես ծանոթ չեմ միջազգային համապատասխան փաստաթղթերին, դրանից հետևելու է միջազգային փաստաթղթերով, միջազգային կոնվենցիաներով հետևող գործընթացներ, որոնց մասին ես ամբողջական տեղեկատվություն և պատկերացում չունեմ։ Բայց ենթատեքստում ես այլ բան էի ուզում ասել նաև, ես ուզում էի ասել, որ մենք չպետք է այս ամեն ինչը ներկայացնենք գորշ գույներով՝ մենք կործանվեցինք, մենք էս արեցինք, մենք էն արեցինք, ես էլ ասում եմ, որ մենք 100 տարվա ընթացքում մեր պատմական հողերի մի հատվածի վրա ստեղծել ենք Հայաստանի անկախ պետականությունը»։ Անդրադառնալոփվ հարցին՝ եթե ոչ գորշ գույներով, ապա ի՞նչ գույներով ներկայացնենք՝ Աղազարյանը պատասխանեց. «Եթե գորշ գույներով ես ներկայացնում դու, Արտակը և մյուսները, դուք մնացեք ձեր գնահատականներին և ողբացեք, ես չեմ ողբում, ես իմ զինվորների, իմ տղամարդկանց թափած արյանը ուզում եմ արժանի լինեմ, դուք ողբում եք, ողբացեք։ Ես ասում եմ այդ թափված արյունը ներդրում էր հայոց պետականության ամրապնդման և ուժեղացման գործընթացում»։