Հայաստանը, որ կարող էր լինել թանգարան՝ բաց երկնքի տակ, դարձավ Գերեզման՝ բաց երկնքի տակ:
.... միանգամից մահապատժի օրենք թող սահմանի ազգադավը, միևնույնն է առանձին-առանձին հերթով սպանում են՝
մեկին հոգով, մյուսին ֆիզիկապես, երրորդի անունն են ոչնչացնում, չորրորդի ստեղծածը, հինգերորդի հավատքը, վեցերորդի կամքը, յոթերորդի ապրելու իմաստը....
հերթով- իրենց ստեղծած մահվան «կարգով», ասես զոհաբերության անվերջանալի ակտ լինի՝ իրենց ՄԱՀՎԱՆ «Աստծուն»
անխնա...(
Գրել է Նազենի Հովհաննիսյանը
