Հայաստանի Հանրապետության նախկին փոխվարչապետ Արմեն Գևորգյանը տելեգրամյան ալիքում գրել է․

«Պոպուլիզմի և բանակի մասին:
Պոպուլիզմը նույնպես պետք է ունենա սահմաններ և իմաստ: Մեր երկրում այն արդեն կորցրել է իր իմաստը: Բայց ոչ սահմանները: Պոպուլիզմն այլևս չի կարողանա օգնել ընտրությունների մրցավազքում նույնիսկ նոր քաղաքական ուժերին, քանի որ Նիկոլը մենաշնորհ է վերցրել պոպուլիզմի վրա: Ակնհայտ է, որ երկրում ժամկետային զինծառայության խնդիրները դառնում են արդիական, հատկապես 44-օրյա պատերազմից և, փաստորեն, երկրի զինված ուժերի կազմալուծումից հետո:

Այս թեման չի կարող հանրահավաքների քննարկման առարկա լինել այն պարզ պատճառով, որ մեզ շրջապատող թշնամի երկրները նման տեղեկատվություն պետք է ունենան միայն իրենց հետախուզական գործողությունների միջոցով կամ համապատասխան որոշումների պաշտոնապես ընդունելուց հետո: Նման անփութությունը անվտանգության և պաշտպանության հարցերում սահմանակից է քրեական պատասխանատվության հետ:
Փողոցային հավաքում հայտարարված զինված ուժերում ժամկետային ծառայության կազմակերպման տարբերակները զարմանքից բացի այլ բան չեն առաջացնում: Ո՞ւմ հետ և ինչպե՞ս են քննարկվել  այդ տարբերակները: Այս գաղափարների հեղինակը հասկանում է, որ ինքը իրականում հրաժարվում է երկրի պաշտպանության գործառույթից:

Ոչ մի նորմալ երկրում նման սխեմա գոյություն չունի: Ուսումնասիրեք լուծումները Իսրայելում և Սինգապուրում: Արդյո՞ք նա քննարկել է այդ լուծումները Ռուսաստանի հետ, որին, իր հրապարակային հայտարարությունների համաձայն, որոշիչ դեր է վերապահում մեր բանակի բարեփոխման գործընթացում: Դատելով Նիկոլից ՝ միայն Ռուսաստանը պետք է մեզ պաշտպանի:
Կարո՞ղ է մի օր հնչել գաղափար, որ լուծարելով բանակը կարելի է այդ  գումարներով բարձրացնել կենսաթոշակները ու աշխատավարձերը: Համոզված եմ, որ եթե Նիկոլը զգա առաջիկա ընտրությունների վատ արդյունքը, այն նույնպես կհնչի:

Առաջարկում եմ, որ երկրում քաղաքական ուժերը բանակի թեման քննարկելիս հրաժարվեն պոպուլիզմից: Պոպուլիզմը ՝ Նիկոլին, իսկ մեզ ՝ պատիվ և արժանապատվություն: Բանակի բարեփոխումը սոլիդ և հեղինակավոր իշխանության օրակարգ է»: