Այս ընթացքում կարող էիք մոռանալ Գոնսալո Իգուաինին՝ Արգենտինայի նախկին հարձակվողը «Միլանից» վերադառնալուց հետո լռեց «Յուվենթուսում», իսկ 2020 թվականի ամռանը տեղափոխվեց MLS՝ նոր «Ինտեր Մայամի» նախագիծ, որի համասեփականատերը Դեյվիդ Բեքհեմն է: Ի դեպ, Իգուաինը «Ռեալում» խաղացել է Բեկսի հետ՝ արգենտինացին Մադրիդ է ժամանել 2007 թվականի սկզբին, իսկ բրիտանացին ամռանն է տեղափոխվել ԱՄՆ:

Թվում է, թե Ամերիկայում Իգուաինը հանգստացել է և իր հաճույքի համար է խաղում՝ չկա այնպիսի ճնշում, ինչպես դա եղավ Իտալիայում, և առավել եւս ՝ ազգային հավաքականում, որտեղ Իգուաինին անընդհատ մեղադրում էին անհաջողությունների մեջ:

Այս ամենի մասին հարձակվողը պատմել է արգենտինական La Nacion լրատվամիջոցին տված հարցազրույցում:

«Ճշմարտությունն այն է, որ հիմա ես շատ ուրախ եմ, շատ ուրախ: Ես ստացա այն, ինչ ուզում էի։ Ես թողեցի մի կողմ ճնշումները, մամուլի քննադատությունը, երկրպագուների նվաստացումները։

Այստեղ ամեն ինչ այլ է: ԱՄՆ-ում ֆուտբոլը առաջին տեղում չէ։ Կան այլ մարզաձեւեր, որոնք իրենց վրա են վերցնում այդ ճնշումը: Լիգան աճում է և կշարունակի աճել: Բայց այստեղ փողոցում գտնվող մարդիկ ձեզ չեն դատի սխալների կամ գոլ չխփելու պատճառով, քանի որ ձեզ հեռացրել են կամ չեն հեռացրել: Եվ մամուլի հետ նույնն է: Ես ապրում եմ խաղաղությամբ`այնպես, ինչպես ուզում էի: Սա ինձ համար նոր բան է:

Հիմա ես քայլում եմ ու բոլորի հետ հերթ եմ կանգնում: Ես այստեղ կրկին սովորական մարդ եմ դարձել:

Ես սովորական տղա եմ դարձել: Բացարձակապես այդպես է: Ոմանք նկատում են ինձ, ինքնագիր խնդրում, երևի լատինամերիկացիները, ովքեր աջակցում են Մադրիդին: Բայց այստեղ նրանք միշտ անհավատալի հարգանքով են վերաբերվում քեզ, միայն շնորհակալություն են հայտնում և շնորհավորում ինձ: Ոչ ոք քեզ չի շրջապակում,քո ժամանակը հարգվում է: Եթե ես դստերս հետ լինեմ, ոչ ոք նույնիսկ չի հայտնվի մեզ մոտ: Նրանք բարձրացնում են իրենց ձեռքը, թափահարում և վերջ:

Էլիտայում գտնվելու համար վճարվելիք գինը շատ բարձր է: Նույնիսկ հիմա մարդիկ երբեմն ասում են, թե ինչից եմ ես բողոքում, քանի որ շատ փող ունեմ և կարող եմ ապրել այնպես, ինչպես ուզում եմ։ Այո, Իգուաինը 9 տարեկանից ամեն ինչ արեց դա իրականացնելու համար, բարձրացավ ներքևից: Իմ ունեցած փողը երկնքից չի ընկել: Ես դրանք վաստակում էի օրեցօր՝ քրտնաջան աշխատանքով: Այո, փողն օգնում է, բայց դա քեզ չի ուրախացնում: Դու կարող ես ունենալ ամբողջ գումարը աշխարհում, բայց եթե դու վատ տղա ես, ո՞ւմ հետ ես երջանիկ լինելու: Դու միայնակ կլինես:

Բոլորը ձեզ դատում են ոչ թե ֆուտբոլի համար, այլ այն պատճառով, որ դուք գեր եք, որ նիհար եք, որ ճաղատ եք: Ես սափրեցի գլուխս և թողեցի մորուքս, և բոլորը հետաքրքրված էին դրանով: Բայց ոչ նրանով, թե ինչպես եմ խաղում ֆուտբոլ: Դա շատ բան է ասում: Այո, մենք մեծ գին ենք վճարում, և ես գիտեի, որ վաղ թե ուշ դա տեղի կունենա:

Հիմա ես վեր եմ այս ամենից, վեր եմ քննադատությունից, վիրավորանքներից, մարդիկ ամեն ինչ կարող են ասել: Նախկինում ցավ էի ապրում, չեմ հերքի Բայց երբ լույս աշխարհ եկավ դուստրս, որը շուտով կդառնա երեք տարեկան, միգուցե դա փոխեց իմ զգացմունքները: Ես սկսեցի հասկանալ, որ կան բաներ, որոնք շատ ավելի կարևոր են, քան ուրիշի կարծիքը: Հիմա ես վեր եմ քննադատությունից, ինձ չի հետաքրքրում, թե ինչ են ասում իմ մասին:

Երբ ես ասացի, որ ազգային թիմում խաղալն ամենադժվարն է, իմ ուղերձը սխալ հասկացվեց: Ես չխոսեցի ազգային հավաքականի մասին, ես խոսեցի այն ճնշման մասին, որը դուք զգում եք ՝ ներկայացնելով ամբողջ երկիրը: Ես նկատի ունեի այս պատասխանատվությունը: Երբ ակումբում ես խաղում, դու ներկայացնում ես քաղաքը: Բայց ազգային հավաքականում դուք ներկայացնում եք 40 միլիոն մարդ, ովքեր հասկացնում են, որ իրենց երջանկությունը կախված է ձեզանից:

Մինչեւ 2014 թվականը ես աշխարհի լավագույն 9 համարն էի, բայց Գերմանիայից հետո այն արդեն ավարտվեց: Կարծում եմ, որ մի օր ազգային հավաքականում իմ ժամանակը կգնահատվի արդար: Ժամանակի ընթացքում նրանք կգնահատեն իմ արածը, չեմ կասկածում: Ժամանակն ամեն ինչ իր տեղը կդնի:

Ես ինձ երբեք ոչ մեկից լավ չեմ համարել: Երբեք։ Բայց միևնույն ժամանակ, ես երբեք չէի մտածի, որ ես ինչ-որ մեկից ավելի վատն եմ:

Եվ ես միշտ ավելի շատ հոգ եմ տարել այն մասին, որ լավ մարդ լինեմ, քան հիշեն այն կոչումների մասին, որոնք կարող էի նվաճել: Կարող ես նվաճել Չեմպիոնների հինգ գավաթ, բայց եթե դու վատ մարդ ես, ոչ ոք չի թողնի վերադառնալ: Դուք ինքներդ եք որոշում, թե որն է ֆուտբոլում ամենակարևորը ՝ լավ մարդ լինել, թե՞ ամեն ինչ շահել: Մարդկային արժեքները, ինձ թվում է, շատ ավելին են, քան գավաթները:

Ես խաղում եմ «Ինտերում», որպեսզի հաղթեմ:. Ես ցանկանում եմ չեմպիոն լինել «Ինտեր Մայամիի» կազմում, չեմպիոն դառնալ իմ կարիերայի բոլոր ակումբների հետ: Եվ մնալ պատմության մեջ ՝ ակումբի հիմնադրումից հետո երկրորդ տարում նվաճելով չեմպիոնությունը:

Իհարկե, ես մտածում եմ ապագայի մասին: Ես հաստատ չեմ լինի ֆուտբոլում։ Ես ինքս եմ որոշել: Երբ ես հեռացա ազգային հավաքականից, ես սկսեցի նախապատրաստվել ապագային, և նախապես գիտեի, որ դա չի կապվելու ֆուտբոլի հետ: Իմ կյանքը կընթանա այլ ճանապարհով: Ես մազոխիստ կլինեի, եթե մնայի ֆուտբոլում այն ամենից հետո, ինչ ես անցա, պահանջների, ֆուտբոլային միջավայրի պատճառով: Ոչ, սա ինձ համար չէ: Ես կգնամ այլ ճանապարհով: Ես կվայելեմ իմ ընտանիքի ընկերակցությունը: Եվ հետո ես կսկսեմ աշխատել: Բայց ես պնդում եմ՝վստահ եմ, որ չեմ վերադառնալու ֆուտբոլ:

Բայց նախ ես կլինեմ ընտանիքիս հետ: Նրանք երկար համբերեցին, այնպես չէ՞»,-ասել է ֆուտբոլիստը։